Tuesday, February 26, 2008

Το φως που ξεπηδάει απ' τις κορφές
παραμονεύω
πρώτος εγώ να βρω αυτό που ψάχνει
αιώνες, τώρα, και καιρούς
όσο ανεβαίνει στους γαλάζιους ουρανούς
μήπως τα καταφέρω κι ανακτήσω τα χαμένα μου.

Παραμονεύω την ηχώ
πρώτος εγώ να δώσω την φωνή μου
και να την πάρω πίσω.
ν' ακούσω πρώτα εγώ το μυστικό
μήπως τα καταφέρω κι ακούσω την ψυχή μου.

Τον άνεμο παραμονεύω
πρώτος εγώ να βρω πού θα σταθεί
και πού θα φύγει πάλι
ποιον κόσμο θ' αγκαλιάσει
κι ίσως κι εγώ να βρω μιαν αγκαλιά δικιά μου.

1 comment:

Projetor said...

Hello. This post is likeable, and your blog is very interesting, congratulations :-). I will add in my blogroll =). If possible gives a last there on my blog, it is about the Projetores, I hope you enjoy. The address is http://projetor-brasil.blogspot.com. A hug.